مَنْ تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعَهُ اللّهُ « 1 » . كسى كه براى خدا فروتنى كند خداوند مقامش را بالا مىبرد . از امام على عليه السلام سؤال شد ، گردن كشيدن در ركوع چه معنى دارد ؟ فرمود : تأويلش آن است كه نمازگزار به زبان حال مىگويد : خدايا ! من به تو ايمان آورده‌ام هر چند در اين راه گردنم با شمشير زده شود « 2 » . انسان با توجه به اين حقايق مىفهمد كه با اين همه حقارت و ذلت و كوچكىاش ، چگونه مورد لطف و احسان حضرت حق شده و چگونه عنايت حضرت او دستش را گرفته و چگونه محبت او اجازه داده كه عبد براى اظهار تواضع و ذلت به پيشگاهش براى عبادت قيام كند ؟ ! سحر هاتفى آمد از كوى دوست * مرا گفت كاى عاشق روى دوست تويى مرغ لاهوت عرش آشيان * تويى بلبل باغ مينوى دوست نشين بر سر سرو باغ بهشت * به ياد قد سرو دلجوى دوست تويى يوسف مصر از اين چه برآى * بزن چنگ در تار گيسوى دوست دو چشم از تماشاى عالم بپوش * گشا ديده بر روى نيكوى دوست چو من گر خطاكار و زشتى مترس * كه لطف است و عفو و كرم خوى دوست الهى مشو غافل از كار خويش * كه جان سازى آيينه روى دوست « 3 »

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 122 ، باب التواضع ، حديث 3 ؛ تحف العقول : 46 ؛ بحار الأنوار : 16 / 265 ، حديث 64 . ( 2 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 311 ، باب وصف الصلاة ، حديث 927 ؛ علل الشرايع : 2 / 320 ، باب 10 ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 6 / 325 ، باب 19 ، حديث 8095 . ( 3 ) - الهى قمشه‌اى .